Toen ik aan de training van Marleen begon, verwachtte ik er eerlijk gezegd niet veel van. Wat er daarna gebeurde, had ik nooit kunnen bedenken. Er kwam een verandering op gang in hoe ik voel. Niet alleen daar beneden, maar in mijn hele manier van in het leven staan. Ervaringen komen intenser binnen. Ik ben opener geworden, ook voor nieuwe mensen en vriendschappen.
Ik moest wennen aan zachtheid. Ik was een doener, iemand die ergens naartoe werkt. Maar al snel voelde ik dat die zachtheid juist fijn was. Ik doorliep allerlei fasen. Eerst een soort warme samentrekking in mijn buik, later door mijn hele lijf, van mijn borst tot mijn tenen. Soms was dat al genoeg. Dan was ik daarna zo ontspannen dat ik in slaap viel.
Lange tijd was er ook een knoop. Juist als ik me heel opgewonden voelde, lukte het niet. Overgave is moeilijk voor mij, dat weet ik nu. Ik was veel te veel bezig met het bereiken van een hoogtepunt. Marleen gaf me daar geduldige adviezen bij, en langzaam ging die fase voorbij.
Het orgasme komt juist naar je toe als je rustig bent en niet te veel je best doet.
Op een dag las ik het nog eens: dat het aanspannen van al je spieren je juist blokkeert, en dat het genot naar je toe komt als je loslaat. En ineens begreep ik dat het daar bij mij misging. Terwijl ik dacht dat ik ontspannen was, waren mijn spieren dat helemaal niet. Vreemd, om dat na al die jaren pas te ontdekken.
Sinds ik daar bewust op let, voel ik het verschil. Voor het eerst voelde ik het genot in kleine golfjes door mijn hele onderlichaam stromen. Geen piek meer waar ik naartoe jaagde, maar iets zachts dat bleef komen. Ik moet het mezelf nog vaak herinneren, maar het is er.
Wat ook veranderde: vroeger deed ik dit altijd in de avond, nu merk ik dat het in de ochtend fijner gaat. En ik heb tijd nodig, veel tijd, en geen enkele haast. Zodra ik tijdsdruk voel, is het bij voorbaat mislukt. Dat heb ik leren accepteren, en juist daardoor komt het.
Ik raak mezelf nu vaak even aan voordat ik ga slapen. Het voelt al snel goed, en dan is het oké. Soms val ik daarna zo diep in slaap dat ik uren later wakker word op mijn rug, terwijl ik anders altijd op mijn zij lig. Mijn lijf weet inmiddels meer dan mijn hoofd.
”— Deborah, 58
